Dag 01 - Het politiebureau
Door mijn BS is mijn maatschappelijk werkster gelijk aan de slag gegaan om mij niet te laten insluiten want niemand wistt hoe ik daarop zou reageren.
Definitie van insluiting:
onderbrenging van arrestanten in een politiecel
Na enige telefoontjes met diverse instanties,
werd besloten dat ik toch ingesloten kon worden.
Ik heb veters in mijn schoenen, dus mijn schoenen moesten ik inleveren.
Ik werd gefouileerd op verborgen zaken.
Pfff als of ik een echte crimineel was!
De agente zei: Even doorzetten meid, dan ben je ervan af"
later blijkt dit onzin geweest te zijn!
Definitie van Fouilering: onderzoek aan kleding
Er werd geconstateerd dat ik een beugel bh aan had.
Er moest nog speciaal gevraagd worden of ik die aan mocht houden! Nou ja zeg!!!!
Maar ik mocht hem aanhouden.....jippie.....not!
Mijn kleine plastic tasje werd ingenomen net zoals mijn medicijnen,
mijn telefoon en oplader en nog meer klein goed wat ik in het tasje had gedaan.
Heb werkelijk geen idee meer wat ik erin had gedaan.
En daar zit je dan..... in een politiecel!!
Het is er koud en macaber hol!
Ik..? Die een 'boete' niet had betaald, zit nu in een smerig hok als
een echte crimineel!
Kan toch beter gaan zitten na het stelen van iets!? Toch!?
Dan weet je in ieder geval waarom je in zo'n smerig hok zit!
Er lag een stapeltje vlies-kleedjes op het bed. Dat bleek het beddegoed te zijn.
Er zat een deken bij, gelijk kreeg ik rillingen over mijn rug:
wie zou daaronder hebben gelegen??
Gelukkig had ik een dubbele vlies-kleed en die kon ik als een soort laken gebruiken onder de deken.
Met een druk knop in de muur, kon ik contact leggen met de agenten en zelfs als ik gebruik had gemaakt van het toilet, moest ik bellen om te vragen of ze door wilde trekken
.........ieuw..............
Hoe vernederend kan dit zijn zeg!!
Je hebt totaal geen notie van de tijd maar denk dat er rond 1800 uur
een warme maaltijd werd gebracht.
Gewoon zo'n magnetron maaltijdje.
Ik kreeg echter geen hap door mijn keel want ik was zo ontdaan! Even later kwam er een crissis-arts van de GGZ om te bepalen of ik in gijzeling genomen kon worden of niet. Het gesprek duurde nog geen 5 min en het enigste wat hij wilde doen is pillen geven waardoor ik rustiger zou worden.
Rot toch op met je pillen!! Dat gaat het niet worden he!
Hij bleef er op aandringen maar drong net zo hard weer terug.
Bij zijn verlaten uit de cel, zou hij even gaan overleggen.
Ik had inmiddels begrepen dat mijn vriendin, zoon, maatschappelijk werkster, psycholoog & psychiater hard aan het werk waren om mij te 'redden' dus ik wachte maar even rustig af.
Rond 2000 uur kwam er een vriendelijke jonge agent............
ja die bestaan echt!!! Hij was wel de enigste maar hij was er wel!
vragen of ik wilde roken.
Roken???? Ja graag maar heb niets bij me!
'Service van de zaak' grapte hij. 'Je krijgt 2x 2 sigaretjes per dag van ons'.
Moet ik hiervoor nog dank je wel zeggen??
Nou dacht het niet! Zij zetten me hier vast!
Maar goed, ik liep de cel uit onderweg naar een buiten plaats.
Vlak voor we naar buiten gingen vroeg de jonge agent nog of ik een jas aan wilde want het was best koud.
Op een hanger hingen er 2 dikke jassen van de politie.
Ook hier dacht ik weer: gatver ik weet niet wie hem aan gehad heeft!
Maar snel realiseerde ik me dat het inderdaad wel erg koud was buiten!!
Ik de jas aantrekken en hop naar buiten...... uhm binnenplaatsje.
Een hok van 10 x 10 mtr denk ik zonder verdere uitzicht en boven je zag je al gauw dat je op een binnenplaatst stond want het enigste wat je zag was een ijzer-vlechtwerk om
ontsnappen onmogelijk te maken.
Er hing een grote spiegel.... in eerste instantie denk ik nog: zou iemand
zijn eigen spiegel beeld willen zien hier? Maar het was een doorkijk-venster.
Na dat ik 'klaar' was met roken, kon ik weer op een knop drukken.
Een agent zou me dan weer terug brengen naar de cel.
Op de vraag of er al iets besloten was met de arts van het GGZ?
Was er een duidelijk antwoord: Nee.
Ik gaf hem mijn zorg mee dat mijn vriendin niet wist waar ik was en wat er nou allemaal aan de hand was.
Hij wilde wel even kijken of ik mocht bellen.
Even later kwam hij terug met mijn eigen mobiel en kon ik even bellen.
We waren samen er al achter dat dit echt gebeurde.....
dit was echt!
Mijn maatschappelijk werkster was allerlei capriolen aan het uithalen om
mij uit deze situatie te halen maar tot op heden mocht niets baten.
Op de vraag omtrend kleding, gaf de agent aan dat als ze morgenochtend
kleding kon brengen,
ze eerst even moest bellen of ik er nog wel was en niet al over gebracht zou zijn.
Over gebracht??? Waar naar toe?
'naar een PI....zal waarschijnlijk Alphen aan den Rijn worden...'
Uh???? PI watte??? PI staat voor: Penitentiaire Inrichting
Definitie van een PI:
Gevangenis of Huis Van Bewaring
Ok!? Nog steeds geloof ik het nog helemaal.....
Mijn vriendin zou morgen even kleding brengen en nog meer spulletjes.
We wenste elkaar sterkte, dat we van elkaar houden en
dat we ook hier wel weer uitkomen.
Vol met emotie gaf ik mijn mobiel weer aan de agent.
Hij vroeg of het ging? 'nee.....'
'Wil je nog wat te lezen hebben? Leesmap ofzo..?'
Ja natuurlijk! Het was nu 21:00 uur en de muren was ik nu ook wel zat!
Hij nam me mee naar een grote kast op de gang.
Daar stonden verschillende leesboeken maar ook complete leesmappen.
Ik pakte een leesmap en we liepen weer terug naar de cel.
De agent vroeg of ik nog iets te drinken wilde.
Ik denk dat het om de 2 uur is dat zij dat vragen.........
De deur werd dicht gegooid en op slot gedraaid.
Het valt me op hoe 'zwaar' dat geluid is.
Het geluid van een zware dicht slaande deur en een bos sleutels die
deze zware deur op slot draait.
Je weet zeker dat je in een cel zit.
Om 22:00 uur werd de deur weer geopend en een agent kwam met mijn medicijnen.
In de plastic kopje lagen 2 x Seroquel.
2 ?? vraag ik. 'Ja, dat is door de arts voorgeschreven'
Nou dacht het niet he. Ik slik altijd maar 1 pil en dat doe ik nu dus ook!
'Ok, als dat uw beslissing is....'
Tja wat denken ze wel? Geef er lekker 2 dan blijft ze rustig!?!?
De agent vroeg of hij de grote TL-verlichting uit moest doen en handelde gelijk.
In het midden op het plafond bleef er wel wat verlichting branden.
Dit was verplicht aan te blijven. Maarja het was beter dan die verschrikkelijke TL-balk!
De nacht duurt lang. Slapen lukt me niet.
De herrie van de luchtzuiverings systeem irriteerde me mateloos.
Het was koud..... en ik kon niet door de tralies naar buiten kijken.
Boven in de hoge muren zat een raampje, een raampje met tralies.
je kon er een beetje uithalen of het dag of nacht was want je keek de hemel in.
Al lezend zakte ik soms weg.
Ik schrok dan weer wakker en keek naar dat kleine venstertje
boven in de muur: was het al weer dag?
Zo ging het de hele nacht..........tot dat er ineens............